नेपाली भाषा

चीनको वसन्त चाडको बेला टाँस्ने काठमा खोपेर बनाइएको साँचोबाट छापिएको चित्रकारी

   

चीनको वसन्त चाडको बेला टाँस्ने चित्रकारीको दीर्घकालीन इतिहास रहिआएको छ। जुन इशापूर्व 206 सालदेखि सन् 220 सालसम्म शासन गर्ने चीनको हान वंशकालमा भूत-पिशाचलाई तर्साउने उद्देश्यले ढोकाको दुबैतिर टाँस्ने "थाउ फु" भनिने तन्त्रमन्त्रसहित चित्रदेखि शुरु गरिएको थियो।

सन् 960-1279 मा चीनमा शासन गर्ने सोंग वंशमा काठमा खोपेर बनाइएको साँचोबाट तस्वीर छाप्ने प्रविधिलाई वसन्त चाडको बेला टाँस्ने चित्रकारी बनाउनका लागि प्रयोगमा ल्याइएको थियो। एउटै साँचोबाट थुप्रै चित्र छाप्न सकिन्थ्यो र बजारमा लगेर बेच्न सकिन्थ्यो। त्यसैले काठमा खोपेर बनाइएको साँचोबाट छापिने तस्वीरको शुरुवात भएर त्यसको तिव्र विकास हुनसकेको थियो।

सोंग वंशदेखि काठमा खोपेर बनाइएको साँचोबाट छापिने तस्वीरको विषयवस्तुको हकमा प्रकृतिभक्त र देवताभक्तबाट विस्तार भएर सुख आनन्द, मंगल खुशीतर्फ मोडिएको थियो। र यसको सिलसिलामा झन् अगाडि बढेर त्यो ओपेरा, कथा, चालचलन र रितिस्थितिसमेतसित आबद्ध हुनपुगेको थियो जसमा किसानवर्गको भाव र मनोकांक्षा प्रतिबिम्बित भएको छ। ती चित्रहरुको आ-आफ्नै अर्थ भएपनि यसबारे अक्षरहद्बारा व्याख्या गर्नुपर्दथ्यो। यो नै चिनियाँ अक्षरमा विशेष पाइने भिन्नार्थ हो। उदाहरणका लागि एउटा चमेरोको चित्र छ, चमेरोलाई चिनियाँ भाषामा " पेन फु" भनिन्छ। त्यसको भिन्नार्थ शव्द " फु" अर्थात् सुख हो। फेरि अर्को उदाहरण मगपी चरा अर्थात् सगुन चराको चित्र छ, मगपी चरालाई चिनियाँ भाषामा "सी छयुए" भनिन्छ। त्यसको भिन्नार्थ शव्द" सी "हो जसले खुशी र मंगलमय होस भन्ने अर्थ दिन्छ। चित्र कोर्ने तरीकाको हकमा त्यो खास गरी लोक-दुनियाँमा प्रचलित चित्र कोर्ने तरीका अपनाएर परम्परागत

चीनको वसन्त चाडको बेला टाँस्ने काठमा खोपेर बनाइएको साँचोबाट छापिएको चित्रकारी

समाचारहरु:
सबैभन्दा पछिल्लो सूचना नेपालका समाचार अन्य समाचार
फोटो ग्यालरी:
दृष्यावली अनुहार सँस्कृति आदान-प्रदान